Romee Kanis (Jutphaas 1953) was op jeugdige leeftijd al het menselijke figuur aan het natekenen wat later resulteerde in portrettekenen. En er ontstond een blijvende voorkeur

om realistisch en impressionistisch te werken.

 De grootste  uitdaging  aangaan om het gelijkend te krijgen was altijd aanwezig.

 Toen zij aan het eind van de jaren tachtig in aanraking kwam met beeldhouwen was ze meteen verkocht. Boetseren was het enige wat ze nog wilde.  Nu kon ze veel intiemer met haar werk zijn.

 Het tot leven brengen is het grote streven. Een verslaving waarin ze steeds hogere eisen stelt aan haarzelf. De expressie verbeeld in was, klei en uiteindelijk in brons.

Haar bronzen beelden tonen de mens in zijn naakte onschuld, romantisch gekleed of gewoon zoals ze zich voelen.

Wat ik me verbeeld, zie en voel, beeld ik uit in beelden